دانش آموزان سوسیالیست تبریز

«با گام هایی استوار و آرزوهایی انسانی به پیشواز اول ماه مه می رویم»

سال 86 را در حالی به پایان می بریم که ما کارگران و بسیاری از مزدبیگران هم چنان گرفتار چنبره ی زندگی مشقت بار و غیر انسانی خویش هستیم.سال 86 برای ما کارگران، سالی همراه با اخراج و بیکاری، برقرار بودن قراردادهای موقت یک ماهه و سفید امضاء، تورم لجام گسیخته و بی تشکلی بود.

سال 86، هم چنین سال سرکوب اعتراضات زنان، دانشجویان و معلمان، زندانی شدن فعالین کارگری چون محمود صالحی و منصور اسانلو، و در روزهای گذشته، اجرای حکم شلاق کارگرانی بود که اقدام به برگزاری مستقل مراسم اول ماه مه در سنندج کرده بودند.

سال 86، سال اعتصابات مکرر کارگری، برای کسب مطالباتی چون، پرداخت به موقع حقوق ماهیانه،امنیت شغلی و حق ایجاد تشکل مستقل کارگری نیز بود.

در سالی که گذشت، کارگران نیشکر هفت تپه در کنار دیگر مطالبات شان، شجاعانه، خواهان ایجاد " سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه " شدند. اعتصاب درخشان کارگران لاستیک سازی البرز در نوع خود کمک شایانی بر تقویت اعتماد به نفس و پیشبرد تحرکات کارگران داشت.

سندیکای کارگران شرکت واحد در زیر فشار سرکوب و دستگیری هم چنان بر خواست ها و مطالبات کارگران شرکت واحد و دیگر جنبش های اجتماعی پافشاری کرد.

سالی که گذشت...(بقیه در ادامه مطلب)

  چند تذکر از دانش آموزان سوسیالیست تبریز:بیانیه اعلام موجودیت دانشجویان سوسیالیست دانشگاه آزاد رودهن امید همه ی مبارزان سوسیالیست را چندین برابر می کند.اما محتوای این بیانیه به نظر ما بسیار مهمتر است و به نوعی بر بسیاری از نقاط تاریک دانشجویان چپ تاکید کرده است.هرچند در شرایط فعلی چاره ای جز تاکید بر وحدت نیست اما برخی خودسری های و انحصارطلبی طیف خاصی از دانشجویان چپ چاره ای جز بر ملا کردند برخی مسائل حاد  باقی نگذاشته است.امیدورایم با گشودن فضای نقد بتوان افق های روشنتری برای جنبش سوسیالیستی ترسیم کرد.

            ******************************************

بیانیه اعلام موجودیت دانشجویان سوسیالیست دانشگاه آزاد رودهن

آذر 1386 بدون شک مقطعی تعیین کننده برای بخش چپ جنبش دانشجویی بود که حدود سه سال پیشتر از آن فعالیت خود را در دانشگاه آغاز نموده بود . برای دانشجویان چپی ( مانند خود ما )  که می خواستند فعالیت خود را آغاز کنند  ،  شرایط پس از 13 آذر ما را با روندهای متناقض و پیچیده ای مواجه کرد : جمع محدودی که تحت عنوان " چپ کارگری " فعالیت می کرد و بر خلاف عنوانش تمایزی اساسی در راهبرد و سبک کار با " چپ رادیکال " نداشت با استعفاها و انشعابهای متعدد و سپس آغاز موج دستگیریها عملا مضمحل گشت . " چپ رادیکال " که بخش عمده ای از فعالیتهایش به پوششی برای به پیش بردن سیاستهای به شدت انحرافی و نادرست یک  جریان خاص بدل شده بود  ، در اثر حاکم شدن همین سیاستها و سکتاریسم ناشی از آن و فرود آمدن ضربه دستگاههای سرکوب به شدت تضعیف شد . رادیکالیسم و چپگرایی اراده گرایانه ، ماوراء طبقاتی و غیر پرولتری همواره و در همه جا به جنبش دانشجویی به عنوان محیط مناسبی برای پیشبرد سیاستهای خود نگریسته است و " چپ رادیکال " دانشگاههای ایران نیز از این امر مستثنی نبود . حاکم شدن منویات یک جریان سیاسی خاص - که از خانواده همان رادیکالیسم غیر پرولتری ، ماوراء طبقاتی و آوانتوریست بیرون آمده بود -  و کشاندن نیروی این جریان به حیطه های دیگری غیر از امور مربوط به فعالیت سوسیالیستی در جنبش دانشجویی  ، زمینه وارد آمدن ضربه گسترده  دستگاههای امنیتی حکومت به کلیت جریان چپ دانشجویی که مراحل رشد خود را به سختی و آرامی و با کوششی قابل تحسین پیموده بود  را مهیا نمود و سطح و دامنه فعالیتهای چپ در دانشگاههای تهران را به نحوی چشمگیر به عقب راند و در عین حال  فضا را برای عرض اندام جریانها و شخصیتهای گوناگون رفرمیست در این جنبش که تا این مقطع حاشیه ای و منزوی مانده بودند فراهم ساخت . متاسفانه در شرایط کنونی نیز عده ای مجددا  جبهه " دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب " را به ظرفی برای تداوم همان سیاستهای نادرست گذشته بدل نموده اند و این در حالی است که نقطه عزیمت بسیاری از  فعالینی که در جریان موج ایجاد شده پس از سیزده آذر دست به ایجاد واحدهای " دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب " در مناطق دیگر غیر از تهران زدند و این نام را در سطحی گسترده مطرح ساختند ، یقینا آن چیزی نیست که امروز بر جهت گیری عملی و پیوندها و تمایلات گروهی و سیاسی خاص نمایندگان " رسمی " این جریان حاکم است . مطمئنا گذشت زمان بسیاری از حقایق مربوط به این مسایل را برای رفقای دانشجوی چپ و سوسیالیست به ویژه در شهرستانها روشن تر خواهد ساخت ...(بقیه در ادامه مطلب) 

دادگاه انقلاب استان مرکزی بعد از احضار مجدد عابد توانچه برای حضور در ساعت 8 صبح  روز 27/1/87 در پایان جلسه ای که تا ساعت 12:45 دقیقه به طول انجامید حکم 8 ماه حبس تعزیری را حضورا به وی ابلاغ کرد و به وی بیست روز مهلت جهت درخواست تجدید نظر داده شد.

عابد توانچه اعلام کرده است به دلیل عدم حضور وکیل مدافع در هیچکدام از مراحل پرونده ، عدم فرصت برای تهیه دفاعیه و همچنین رفتارهای غیر قانونی در دوره ی بازداشت ضمن درخواست تجدید نظر نسبت به حکم دادگاه انقلاب  در صورت صلاح دید دکتر ناصر زرافشان _ وکیل حقوقی خود _  علیه تیم بازجوئی خود اقامه ی دعوا خواهد کرد.عابد توانچه در جواب این سوال که دادگاه انقلاب وی را متهم به ارتکاب چه جرمی کرده است عنوان داشت : « جریان رسیدگی به پرونده به قدری سریع و نا مشخص بود که حتی خود من هم در پایان نفهمیدم چه کیفر خواستی برای من صادر شده است. از توهین به رهبری و اقدام علیه امنیت کشور تا تشکیل گروهک غیر قانونی معاند نظام ، همه نوع اتهامی مطرح شد. جالب است که نماینده ی دادستان تنها 3 دقیقه در کل جلسه ی دادگاه حضور داشت که آن هم بعد چندین بار تماس قاضی به وی بلاخره در دادگاه حاضر شد. نماینده ی دادستان بدون حتی شنیدن یک جمله با بیان بسم الله الرحمن الرحیم طی جملات بسیار کوتاهی خواستار اعمال مجازات علیه من شد.... (بقیه در ادامه مطلب)

بنا به گزارشات رسیده بر اثر انفجار یک بمب در حسینیه ای در شهر شیراز  8 تن کشته و شمار دیگری نیز زخمی شده اند.

این انفجار شنبه شب 24 فروردین ماه در خیابان"آقایی"  شیراز و در یک حسینیه روی داده و برخی گزارشها حاکیست که بر اثر آن 8 تن کشته و 66 نفر زخمی شده اند.

ماموران امنیتی رژیم به صورت گسترده ای اطراف محل انفجار را محاصره کرده اند.

بر اساس آخرین آمارهای ارائه شده، شمار تلفات انفجار شنبه شب در یک حسینیه در شهر شیراز به 11 کشته و 191 زخمی رسیده است.

انفجار ساعت 21 و 15 دقیقه شنبه شب در یک حسینیه در خیابان"آقایی" شیراز روی داده و گزارشهای متناقضی در مورد دلیل انفجار منتشر شده است.

برخی مقامات هرگونه بمب گذاری و انفجار عمدی را رد کرده و اعلام کرده اند که تحقیقات در این خصوص همچنان ادامه دارد.

به نقل از سایت سلام دموکرات:

آخرین خبرها حاکی است که کارگران کیان تایر در تدواوم اعتراضات خود با آتش زدن لاستیک جاده ساوه را مسدود کرده اند.

گزارشگر سلام دمکرات که در محل حضور دارد گزارش می دهد که در حال حاضر دو خط از 3 خط آمد و شد خیابان ساوه توسط کارگران کیان تایر بسته شده و نیروهای انتظامی حاضر در محل اتوموبیل ها را به خط سوم راهنمایی می کنند.

همچنین کارگران معترض درب ورودی و دو طرف راه کارخانه را با آتش زدن تایرها بسته اند. گزارشگر سلام دمکرات جمعیت حاضر در محل را که در مقابل کارخانه برای تماشا گرد آمده اند حدود 1000 نفر تخمین زده و همچنین شمار نیروهای انتظامی و لباس شخصی را نیز هزاران نفر گزارش می دهد. برخورد نیروهای انتظامی با مردم بسیار خشونت آمیز می باشد اما به علت کثرت جمعیت و روحیه ی رادیکال کارگران، موفق به پراکنده کردن جمعیت نمی شوند. اما توانسته اند مردم را با فاصله ی زیادی از محل تجمع کارگران نگاه دارند.

همچنین برای جلوگیری از حمله کارگران در جهت تصرف ساختمان های مجاور کارخانه از جمله ساختمان شهرداری، این ساختمان ها را از ساکنین و ارباب رجوع تخلیه کرده و تعداد زیادی از نفرات نیروهای انتظامی را در آنها مستقر کرده اند.

مجموعه گزارشات تجمع بیش از 2000 کارگر کیان تایر (همراه با تصویر و گفتگو)

توضیح وبلاگ:در آستانه ی اول ما مه روز جهانی کارگر هستیم و از سوی دیگر افزایش اعتراضات کارگران در چند نقطه و برخورد و دستگیری و زندان برای فعالین کارگری کاملا مشهود شده است.امیدواریم جنبش کارگری ایران بتواند هر روز گسترده تر شود چرا که یکی از اصلی ترین نیروهای مبارزه جنبش کارگری است.متن زیر در برگیرنده ی تاریخ مختصر اول ماه مه است که توسط اردشیر نصرالله بیگی نوشته شده است.

*****************************************

خجسته باد اول ماه مه!

اگر بواقع به تاریخچه مبارزه کارگران بنگریم به مبارزه برای کاهش ساعات کار و موقعیت مناسبتر کاری گره خورده است . طبقه کارگر جهانی در واقع سالها مبارزات خونین را پشت سر گذاشته است ، تا اینکه توان یافته روز کار 18 ، 16 ، 14 ساعته را که در اوائل دوران حاکمیت سرمایه داری مرسوم بود کاهش دهد . اکنون این مبارزه تا جائی پیش رفته که در بسیاری از کشورهای جهان کارگران توانسته اند 40 ساعت کار در هفته و دو روز متوالی تعطیلی و حتی در کشوری چون المان 36 و نیمساعت کار در هفته را به سرمایه و دولت ان تحمیل نمایند .

ایده انتخاب یکروز در سال بعنوان روز همبستگی جهانی طبقه کارگر ابتدا با کاهش ساعت کار روزانه برای اولین بار در کشور استرالیا مطرح شد . در سال 1856 میلادی کارگران استرالیا تصمیم گرفتند بشکل سراسری یکروز تمام کار را تعطیل و باین ترتیب پشتیبانی عمومی خودرا از 8 ساعت کار روزانه اعلام نمایند ، روزی را که در نظر داشتند 21 اوریل مصادف با اول اردیبهشت ماه بود . دراینروز کارگران علیرغم میل و تلاش سرمایه تصمیم خودرا باجرا دراوردند و حرکت وسیع و پر شور کارگری اولین جشن کارگری انچنان تاثیری بر اتحاد و همبستگی کارگران استرالیا بجا گذاشت که وادارشان ساخت هر ساله چنین جشنی رابرپادارند . (برای خواندن کامل متن به قسمت ادامه ی مطلب مراجعه کنید)

بیانیه جمعی با عنوان " دانش آموزان چپ شیراز " در آذر ماه سال گذشته در همبسنگی با دانشجویان چپ و محکوم نمودن اقدامات سرکوبگرانه حکومت و اعلام موجودیت جمعی دیگر با عنوان " دانش آموزان سوسیالیست تبریز " (www.dtabriz.blogfa.com) در چند روز گذشته و در دیار حیدر عمو اوغلی ها ، جعفر پیشه وری ها و صمد بهرنگی ها را می توان بمثابه بارقه هایی از آغاز دور جدیدی از فعالیتها و مبارزات دانش آموزی و شکل گیری و رشد نسل جدیدی از دانش آموزان پیشرو و چپ محسوب داشت که می بایست با توجه و مسئولیت پذیری بسیار ، آغوشی باز و اشتیاقی شور انگیز به استقبال آن شتافت . حکومتی که با وجود سرکوب و کشتار کمونیستها در دهه شصت ، در چند سال گذشته شاهد شکل گیری نسل جدیدی از فعالین و روشنفکران چپ در دانشگاهها و در سطح جنبش دانشجویی بود و با سرکوب وسیع آذرماه سال گذشته این حرکت ، گسترش دامنه بروز و نفوذ آن را تا مراکز دانشگاهی شهرستانهای کوچک دید ، اکنون باید ایجاد محافل دانش آموزان مبارز چپ را نیز در مقابل خود ببیند . لیبرالهایی که در مقابل موج وسیع نفوذ چپ در جنبش دانشجویی آشکارا به سیاست پاپوش دوزی امنیتی برای فعالین چپ متوسل شده بودند و از سویی دیگر آنان را به " همکاری و ارتباط با حکومت " ( !!! ) متهم می کردند ، اکنون علاوه بر شکل گیری زنجیره جریانات چپ دانشجویی در شهرستانهای مختلف باید نظاره گر ایجاد هسته های دانش آموزی چپ نیز باشند . ما شکل گیری این جمعها را به رفقای دانش آموز خود در شیراز و تبریز تبریک گفته و ضمن آرزوی موفقیت و پیروزی در برداشتن گامهای بعدی ، از آنان می خواهیم که در طی این مسیر ما را نیز هم گام ، هم دوش و در کنار خود بدانند .

برای اولین بار در تاریخ معاصر ایران ، این نیروهای چپ و سوسیالیست بودند که به سازماندهی دانش آموزان و مشارکت دادن آنها در فعالیت سیاسی دست زدند . در دهه 20 شمسی و در فضای نیمه دموکراتیک ناشی از چند پارگی قدرت ، شبکه مدارس ایران نیز مانند دانشگاه با تلاش مشترک معلمان و دانش آموزان چپ به یکی از مراکز عمده مبارزه با استبداد و امپریالیسم تبدیل شدند

(برای خواندن شکل کامل بیانیه به ادامه ی مطلب مراجعه کنید)             دانشجویان سوسیالیست ایران

با احضار مجتبی بخشنده و علی شيدايی به کميته انضباطی دانشگاه شيرازتعداد دانشجويان احضاری شيراز به ۳۰ نفر رسيد.

کاظم رضايی، عباس رحمتی، هادی عسگری، لقمان قديری، اسماعيل جليل وند، محسن گوهری نيا، سعيد کوشکی، عبدالله داووديان، محسن زرين کمر، احسان‌ هاشمی، هادی الم لی، سعيد خسروآبادی، اکبر حسن پور، رحيم سليمانی، امين درستی،‌ سجاد فتاحی، سعيد خلعتبری، سعيد آشنايی، سعيد لطفی،‌ مجتبی شيخيان،‌ رضا فولادی فر، يونس ميرحسينی، محمدرضا دهقان، هاشم حسين پور، نسيم دالوند،‌ ندا ضيغمی، ناهيد افراسيابی، سحر يزدانی ديگر دانشجويان احضاری به کميته انضباطی دانشگاه شيراز هستند.گفتنی است اتهام اين دانشجويان که به خاطر خواسته های صنفی و استعفای محمد هادی صادقی رئيس دانشگاه دست به تجمع زده بودند "ايجاد بلوا و آشوب در دانشگاه" عنوان شده است.

اين دانشجويان به علت شرکت در تجمع دو هفته ای اسفندماه احضار شده اند که روزانه بيش از ۱۳ ساعت ادامه می يافت يکی از کم نظيرترين اعتراضات دانشجويی بود که درطی ساليان اخير شاهد ان بوده ايم. جمعيتی بيش از ۲۰۰۰ دانشجو، در چندين نوبت ساختمان مديريت دانشگاه شيراز را تصرف کردند و چندين شب را نيز در آن ساختمان خوابيدند. تحرکات نيروهای بسيج و ساير نهادهای شبه نظامی درون و بيرون دانشگاه و حتی تهديدهای حضوری و تلفنی دانشجويان و خانواده های آنان نيز نتوانست در کار اين دانشجويان اخلالی ايجاد کند.

ابتدا از تمامی رفقا و یاران خود در سراسر کشور که در طول این چند روز با ارسال پیغام و ایمیل باعث امید هرچه بیشتر ما و استوارتر شدن قدمهایمان گشته است تشکر میکنیم.در مورد فعالیت این وبلاگ که توسط جمعی از دانش آموزان سوسیالیست تبریز اداره می شود نظر رفقا اینست که وبلاگ به صورت خبری-تحلیلی پیش برود و مواضع یا احیانا بیانیه ها نیز در همان قالب منتشر شود.با رفع کردن برخی مشکلات کوچک از فردا سعی می کنیم حضور خود را در اینترنت مداوم و مستمر کنیم چون فعلا بهترین طریقه ی ارتباط با سایر رفقا(خصوصا رفقای غیر تبریزی) همین اینترنت است.واضح است که در کنار وبلاگ فعالیت اصلی ما در سطح شهر و به شیوه های خاص خود می باشد و چگونگی آن بسته به شرایط مختلف تغییر خواهد کرد.تمامی تلاش ما چیزی جز پیشبرد اهداف سوسیالیستی نیست و در این راه همه ی آنچه امکان وقوع دارد را به جان خریده ایم.

ما این راه را تنها برای ادامه دادنش انتخاب کرده ایم...

زنده باد سوسیالیسم

تاریخ به ما می آموزد که رهایی از بند ظلم و استثمار و ستم در تمامی صور آن جز با وحدت توده های تحت ستم و مبارزه بر عله تمامیت سیستم استثمار و تبعیض امکانپذیر نیست.اما به زعم ما صرف رسیدن به این نتیجه نمی تواند گرهی از موانع موجود در مسیر مبارزان راه خلق بگشاید.چرا که مبارزه بر عیله سیستمی است که تمامی زندگی،رفتارها،فعالیتها و حتی اندیشه ی توده ها را در کنترل خود گرفته است و در این راه تنها آگاهی داشتن از وضعیت کافی نیست.همانطور که مارکس به ما آموخته است: "این آگاهی انسانها نیست که زندگی اجتماعی آنها را تعیین میکند،بلکه برعکس،زندگی اجتماعی انهاست که آگاهیشان را تعین می بخشد"...، پس هیچ چیز به شک واقعی دگرگون نخواهد شد مگر آنکه ساز و کار اجتماعی موجود از ریشه دگرگون گردد و مبارزه در راستای این دگرگونی نیازمند متشکل شدن و فعالیت دوشادوش مبارزانی است که این ضرورت تاریخی را دریافته اند.

و اکنون این صدای اعلام حضور جمعی از «دانش آموزان سوسیالیست دبیرستانهای تبریز» است که به صفوف رفقا و یاران خود در ساسر کشور(خصوصا سایر دانش آموزان و دانشجویان) می پیوندیم و بر علیه ظلم و استثمار در تمامی گونه های آن: از ستم و تضاد شدید طبقاتی گرفته تا ستم جنسیتی و ستم ملی-قومی اعلام مبارزه می کنیم.ما گام دراین راه می نهیم که پرچم مبارزه ی دانشگاه فردا در دستان ماست و نسل پشت سر ما پای در جای ما خواهد گذاشت.ما نه ادعای نمایندگی داریم و نه ادعای پیشتازی چرا که از حضور و فعالیت سایر رفقای تبریز(در دانشگاه ها و خارج از آن) نیک آگاهیم و خود را دوشادوش آنان و در کنار تمامی مبارزان سوسیالیست ایران می دانیم.و این تنها صدای بخش کوچکی از مبارزان راستین خلق در دیار نابدل ها،دهقانی ها و بهرنگی هاست.

                                                                                          جمعی از دانش آموزان تبریز

                                                                                                      فروردین ۱۳۸۷